સ્વચ્છ સૌંફ ૩૦૦ ગ્રામ ઔર મિશ્રી ૩૦૦ ગ્રામ લેં। સૌંફ કે દો બરાબર હિસ્સે કર લેં। એક હિસ્સા તવે પર ભૂન લેં। ભુની હુઈ ઔર બચી હુઈ સૌંફ લેકર બારીક પીસ લેં ઔર ઉતની હી મિશ્રી (પિસી હુઈ) મિલા લેં। ઇસ ચૂર્ણ કો છઃ ગ્રામ (દો ચમ્મચ) કી માત્રા સે દિન મેં ચાર બાર ખાયેં। ઊપર સે દો ઘૂઁટ પાની પી સકતે હૈં। આંવયુક્ત પેચિશ - નયી યા પુરાની (મરોડ઼ દેકર થોડા-થોડા મલ તથા આંવ આના) કે લિએ રામબાણ હૈ। સૌંફ ખાને સે બસ્તી-શૂલ યા પીડ઼ા સહિત આંવ આના મિટતા હૈ।
યા દહી, ભાત, મિશ્રી કે સાથ ખાને સે આંવ-મરોડ઼ી કે દસ્તોં મેં આરામ આતા હૈ।
યા મૈથી (શુષ્ક દાના) કા સાગ બનાકર રોજાના ખાવેં અથવા મૈથી દાના કા ચૂર્ણ તીન ગ્રામ દહી મેં મિલાકર સેવન કરેં। આંવ કી બિમારી મેં લાભ કે અતિરિક્ત ઇસસે પેશાબ કા અધિક આના ભી બન્દ હોતા હૈ। પ્રતિદિન મૈથી કા સાગ ખાને સે આંવ કી બિમારી અચ્છી હોતી હૈ। ઔર પેશાબ કા અધિક આના બન્દ હોતા હૈ।
